На пример, за стан од 200.000 евра во постара зграда вообичаено би се платил данок на пренос на имот од 2,5%, односно 5.000 евра. Сепак, купувачите на прв стан кои ги исполнуваат законските услови можат да бидат ослободени од данокот за површина до 40 квадратни метри, со дополнителни 15 квадратни метри за секој член на домаќинството што ги исполнува условите. Другите трошоци вклучуваат нотарски услуги, процена на вредноста на недвижноста, надоместоци поврзани со станбениот кредит, осигурување и трошоци за регистрација.
Провизиите на агенциите за недвижности можат да претставуваат уште еден значителен трошок и вообичаено изнесуваат околу 2% од купопродажната цена. Реновирањето може да стане уште поголем издаток, особено при купување постари недвижности, каде што може да биде потребна замена на електричните и водоводните инсталации, бањите, прозорците и подовите.
Во зависност од обемот на работите и опремувањето, реновирањето и уредувањето на станот може да чинат од неколку илјади до повеќе од 30.000 евра.
Анализата затоа ги предупредува идните купувачи да ги планираат вкупните трошоци за сопственост, наместо да се потпираат само на цената што ја огласил продавачот. Ова е особено важно за купувачите кои користат станбени кредити, бидејќи голем број дополнителни трошоци настануваат пред банката да го исплати кредитот. Со оглед на тоа што цените на недвижностите во Србија продолжуваат да растат — просечната цена на становите во земјата во првата половина на 2026 година се зголеми за 15,81% на годишно ниво — внимателното планирање на буџетот станува сè поважен дел од купувањето прв стан.
