Iako horsko pjevanje potiče još iz antičkog doba, tradicija je na prostoru današnje Slovenije prvi put dokumentovana tokom razvijenog srednjeg vijeka i od tada bez prekida traje do danas, navodi slovenačko Ministarstvo kulture. Inicijativu za upis pokrenuo je Primorski zborovski savez, koji ima važnu ulogu u promovisanju tradicije kroz nastupe i dugogodišnji festival Primorska poje.
Horsko pjevanje doživjelo je veliki preporod u 19. vijeku, s razvojem amaterskog muzičkog pokreta, što je dovelo do osnivanja brojnih horskih društava širom Slovenije. Tokom naredna dva vijeka horovi su postali važan način širenja slovenačkih pjesama i doprinijeli kulturnoj mobilizaciji u različitim društvenim i istorijskim periodima.
Ova tradicija i danas je izuzetno rasprostranjena. Više od 64.000 ljudi učestvuje u horskim ansamblima širom Slovenije, što znači da je približno svaki 33. stanovnik zemlje uključen u horsko pjevanje. Ova praksa predstavlja i važan način da umjetnička muzika dopre do široke publike, okupljajući veliki broj izvođača i slušalaca.
Razvoj horskog pjevanja podržavaju Javni fond za kulturne djelatnosti (JSKD), kao i regionalna horska udruženja. Takmičenja, festivali i okupljanja dodatno doprinose očuvanju tradicije, među kojima su Naša pesem u Mariboru, Festival omladinskih horova u Celju, Takmičenje dječjih horova u Zagorju ob Savi i Međunarodno horsko takmičenje Gallus u Mariboru.
Slovenački horovi ostvarili su značajna priznanja i na međunarodnoj sceni. Jedan od najzapaženijih uspjeha posljednjih godina ostvaren je kada je Hor svetog Nikole iz Litije osvojio Evropski Grand Prix za horsko pjevanje, koji se široko smatra najprestižnijim horskim takmičenjem na svijetu.
Horsko pjevanje sada je 146. upis u slovenačkom Registru nematerijalne kulturne baštine, zajedno s tradicijama i praksama kao što su planinarenje, travarstvo, amatersko pozorište, pčelarstvo i koline, tradicionalni zimski običaj svinjokolja. Ovo priznanje odražava ne samo istorijski značaj horske muzike u Sloveniji, već i njenu trajnu popularnost kao žive kulturne prakse.
