Kroacia po përballet me një rënie të vazhdueshme të prodhimit të patates, ndërsa sipërfaqet e mbjella dhe rendimentet totale kanë shënuar rënie të qëndrueshme në vitet e fundit. Sektori, dikur më i qëndrueshëm, është dobësuar nga një kombinim sfidash strukturore, përfshirë interesin në rënie të fermerëve, kostot në rritje të prodhimit dhe mungesën e investimeve afatgjata. Si rezultat, prodhimi vendas nuk po arrin më të ndjekë ritmin e kërkesës.
Kjo tendencë në rënie ka pasoja të drejtpërdrejta për vetë-mjaftueshmërinë ushqimore të vendit.
Kroacia po bëhet gjithnjë e më e varur nga importi i patates për të mbuluar boshllëkun e krijuar nga prodhimi vendas në rënie, duke ngritur shqetësime për ekspozimin ndaj luhatjeve të tregjeve të jashtme dhe paqëndrueshmërisë së çmimeve.
Situata pasqyron probleme më të gjera në bujqësinë kroate, ku prodhimi i fragmentuar dhe mungesa e modernizimit vazhdojnë të kufizojnë konkurrueshmërinë. Pa mbështetje më të fortë politike dhe investime strategjike, rënia e sektorit të patates pritet të vazhdojë, duke thelluar varësinë nga importet dhe duke dobësuar sigurinë ushqimore kombëtare.
