Sipas marrëveshjes së propozuar, nëse Gazprom Neft i Rusisë pranon t’ia shesë MOL-it paketën e saj prej 56.15% të aksioneve në NIS dhe nëse transaksioni merr miratimin e Zyrës për Kontrollin e Pasurive të Huaja të SHBA-së (OFAC), shteti serb do të blejë edhe 5% shtesë të aksioneve në kompani. Kjo do të forconte pozicionin e Beogradit në proceset kyçe të vendimmarrjes korporative dhe do t’i jepte autoritet më të madh për të mbështetur ose bllokuar vendime që konsiderohen në kundërshtim me interesat kombëtare të Serbisë.
Një tjetër element i rëndësishëm i marrëveshjes lidhet me të ardhmen e rafinerisë së Pançevës, një prej objekteve më të rëndësishme energjetike të Serbisë. Sipas zyrtarëve serbë, pala hungareze është angazhuar të ruajë punën e rafinerisë të paktën në nivelet mesatare vjetore të kapacitetit të regjistruara gjatë katër viteve para vendosjes së sanksioneve amerikane. Sigurimi i funksionimit të pandërprerë të rafinerisë ishte një nga prioritetet kryesore të Serbisë, duke pasur parasysh rolin e saj kritik në furnizimin e tregut vendas me karburante.
Marrëveshja do të zgjeronte gjithashtu kompetencat e përfaqësuesve serbë në Bordin e Drejtorëve të NIS-it. Zyrtarët qeveritarë thonë se anëtarët e bordit të emëruar nga Serbia do të fitonin autoritet më të madh jo vetëm në vendimmarrje, por edhe në parandalimin e veprimeve korporative potencialisht të dëmshme. Nëse zbatohet, kjo marrëveshje do t’i jepte shtetit serb ndikimin më të madh mbi NIS-in që nga privatizimi i kompanisë në vitin 2008.
Marrëveshja e propozuar vjen në një kohë kur Serbia po përpiqet të mbrojë sigurinë e saj energjetike dhe ta ruajë NIS-in nga efektet e sanksioneve ndërkombëtare, duke siguruar njëkohësisht furnizime të qëndrueshme me karburante dhe vazhdimin e punës së një prej kompanive më strategjike të vendit.
