Според предложениот аранжман, доколку руски Газпром Нефт се согласи да му го продаде на МОЛ својот удел од 56,15% во НИС и доколку трансакцијата добие одобрение од Канцеларијата за контрола на странски средства на САД (OFAC), српската држава ќе стекне дополнителни 5% удел во компанијата. Тоа би ја зајакнало позицијата на Белград во клучните процеси на корпоративно одлучување и би обезбедило поголеми овластувања за поддршка или блокирање одлуки што се сметаат за спротивни на националните интереси на Србија.
Друг важен елемент од договорот се однесува на иднината на рафинеријата во Панчево, еден од најважните енергетски капацитети во Србија. Според српските претставници, унгарската страна се обврзала да го одржи работењето на рафинеријата најмалку на просечните годишни нивоа на капацитет забележани во текот на четирите години што му претходеле на воведувањето на американските санкции. Обезбедувањето непречена работа на рафинеријата беше еден од главните приоритети на Србија, со оглед на нејзината клучна улога во снабдувањето на домашниот пазар со гориво.
Договорот исто така би ги проширил овластувањата на српските претставници во Одборот на директори на НИС. Владините претставници велат дека членовите на одборот именувани од Србија би добиле посилни овластувања не само во одлучувањето, туку и во спречувањето потенцијално штетни корпоративни потези. Доколку биде спроведен, овој аранжман би ѝ дал на српската држава најголемо влијание врз НИС од приватизацијата на компанијата во 2008 година.
Предложениот договор доаѓа во време кога Србија настојува да ја заштити својата енергетска безбедност и да го заштити НИС од ефектите на меѓународните санкции, зачувувајќи стабилно снабдување со гориво и продолжување на работата на една од стратешки најважните компании во земјата.
