Бројот на свињи меѓу двата земјоделски пописа се намалил за повеќе од 30%, а бројот на говеда за речиси 18%, што отвора прашања за долгорочната одржливост на домашното производство на храна.
Земјоделците велат дека ниските откупни цени, доцнењето на субвенциите и непредвидливата државна поддршка сè повеќе им го отежнуваат одржувањето на производството. Особено се погодени производителите на млеко, кај кои постои голем јаз меѓу цената што ја добиваат и трошоците за производство. Според земјоделските експерти, некои производители добиваат околу 30 динари за литар млеко, додека трошоците за производство може да достигнат 50 динари, поради што многумина работат со загуба.
Сè поголемото присуство на увозни производи дополнително ги загрижува домашните производители. Земјоделците и претставниците на индустријата сметаат дека неконтролираниот увоз и конкуренцијата од поевтини производи создаваат дополнителен притисок врз домашните фарми.
Експертите бараат поефикасен надзор на пазарот, поправедни откупни цени и доследни мерки за поддршка, нагласувајќи дека обновувањето на сточарското производство бара долгорочни инвестиции, а не краткорочни интервенции.
Земјоделските стручњаци ја нагласуваат и потребата од зајакнување на соработката меѓу земјоделците, млекарниците и компаниите за преработка на месо. Подобро организирани задруги, унапредени програми за одгледување добиток и инвестиции во откупни центри, разладни и складишни капацитети би можеле да им помогнат на производителите да станат поконкурентни.
Иако Србија има ресурси и стручно знаење за развој на сточарството, експертите предупредуваат дека за пресврт во негативниот тренд ќе бидат потребни време, стабилни политики и потесна координација низ целиот синџир на снабдување во земјоделството.
