Говорејќи за долгорочните енергетски планови на Србија, Ѓедовиќ Хандановиќ рече дека изградбата на нуклеарна централа останува стратешка цел, но нагласи дека за еден таков проект се потребни години подготовка, регулаторни реформи и меѓународни партнерства. Со оглед на сложеноста на планирањето, финансирањето, лиценцирањето и изградбата на нуклеарните постројки, најраниот реален рок за пуштање во употреба на првата нуклеарна централа во Србија би бил по 2040 година.
Србија минатата година официјално започна со планирање во областа на нуклеарната енергија, откако Народното собрание го укина повеќедеценискиот мораториум за изградба на нуклеарни централи, кој беше во сила од 1989 година, по катастрофата во Чернобил. Одлуката ѝ овозможува на земјата да спроведува истражувања, да подготвува стратешки документи и да разгледува идни нуклеарни проекти, иако тоа не значи дека изградбата ќе започне веднаш.
Владата во моментов работи на развивање на правната, институционалната и техничката рамка потребна за воведување на нуклеарната енергија, а истовремено разгледува различни технолошки решенија и потенцијални меѓународни партнери.
Ѓедовиќ Хандановиќ нагласи дека нуклеарната енергија се разгледува паралелно со продолжувањето на инвестициите во обновливи извори на енергија, преносната инфраструктура и регионалните интерконекции. Целта е, како што рече, Србија да има стабилен, сигурен електроенергетски систем со ниски емисии на јаглерод, способен да одговори на растечката побарувачка за енергија во следните децении.
Многу европски земји повторно покажуваат интерес за нуклеарната енергија како дел од своите стратегии за енергетска транзиција. Владите сè почесто ја гледаат нуклеарната енергија како сигурен извор на електрична енергија со ниски емисии на јаглерод, кој може да обезбеди стабилно базно производство, да ги надополни енергијата од ветерот и сонцето и да ја намали зависноста од фосилните горива.
За Србија, секој иден нуклеарен проект би претставувал една од најголемите инфраструктурни инвестиции во историјата на земјата. Експертите посочуваат дека, покрај самата изградба, една таква програма би барала развој на квалификуван кадар, воспоставување независно нуклеарно регулаторно тело, зајакнување на безбедносните стандарди и обезбедување усогласеност со меѓународните рамки за управување со нуклеарната енергија.
