Ndryshimet në rregulloret e punës në Malin e Zi u lejojnë grave që përjetojnë dhimbje të forta menstruale dhe probleme të lidhura shëndetësore të marrin deri në tri ditë leje menstruale me pagesë në vit. Masa u miratua pas një propozimi të paraqitur nga deputetja Pejović. Nisma u frymëzua nga legjislacioni i ngjashëm i miratuar në Spanjë, e cila u bë një nga vendet e para evropiane që e njohu lejen menstruale si të drejtë ligjore.
Pejović e ngriti këtë çështje në Parlamentin e Malit të Zi, duke argumentuar se shëndeti menstrual nuk duhet të mbetet më një temë që diskutohet vetëm privatisht, por të njihet si pjesë e debatit më të gjerë për shëndetin e grave, kushtet e punës dhe barazinë.
Miratimi i masës është përshëndetur nga mbrojtësit e të drejtave të grave si një hap i rëndësishëm drejt krijimit të një mjedisi pune më gjithëpërfshirës. Mbështetësit theksojnë se kjo politikë nuk përbën privilegj, por pranon faktin se disa gjendje shëndetësore mund të ndikojnë ndjeshëm në funksionimin e përditshëm dhe përgjegjësitë profesionale të grave.
Përtej ndikimit të drejtpërdrejtë te punonjëset, vendimi pritet të rrisë ndërgjegjësimin për problemet e shëndetit riprodhues që shpesh mbeten të padiagnostikuara, përfshirë sindromën e vezoreve policistike (PCOS), endometriozën dhe fibroidet e mitrës.
Këto gjendje nuk varen nga mosha dhe prekin gjithnjë e më shumë gratë në faza të ndryshme të jetës, nga vajzat adoleshente që sapo kanë hyrë në pubertet, te gratë në të njëzetat dhe të tridhjetat, si dhe ato që po i afrohen ose po kalojnë periudhën e perimenopauzës dhe menopauzës.
Për shumë gra, simptomat që lidhen me këto gjendje mund të përfshijnë dhimbje të forta, cikle të parregullta, lodhje dhe vështirësi të tjera që shpesh minimizohen ose keqkuptohen. Ekspertët e shëndetësisë dhe aktivistët kanë theksuar vazhdimisht rëndësinë e heqjes së stigmës dhe nxitjes së diagnostikimit dhe trajtimit më të hershëm.
Me këtë hap, Mali i Zi i bashkohet një grupi të vogël vendesh evropiane që e trajtojnë shëndetin menstrual përmes legjislacionit të punës dhe hap një debat më të gjerë rajonal për mënyrën se si vendet e punës mund t’u përgjigjen më mirë nevojave shëndetësore të grave.
Vendimi ka rritur gjithashtu pritshmëritë se edhe vendet e tjera të Ballkanit Perëndimor mund të shqyrtojnë nisma të ngjashme. Mbrojtësit argumentojnë se shembulli i Malit të Zi dëshmon rëndësinë e trajtimit të shëndetit të grave si çështje të politikave publike dhe jo si çështje private, si dhe se mbështetja më e madhe institucionale mund të përmirësojë si rezultatet shëndetësore, ashtu edhe barazinë në vendin e punës në të gjithë rajonin.
