Истражувачите велат дека набљудувањата направени кон крајот на август покажуваат дека постои голема веројатност преостанатиот мраз од глечерот да исчезне до крајот на овогодишната сезона на топење.
По 80 години систематски мерења, научниците повеќе не сведочат само за повлекувањето на глечерот Триглав, туку можеби и за неговото целосно исчезнување. Миха Павшек од Географскиот институт „Антон Мелик“ изјави дека најновите снимки покажуваат како последните преостанати ледени површини брзо исчезнуваат.
Невообичаено тенката снежна покривка оваа година го изложи глечерот на топење многу порано и во подолг период отколку во претходните години. Максималната височина на снегот измерена на метеоролошката станица Кредарица во зимската сезона 2025–2026 изнесуваше само 220 сантиметри, во споредба со просечните 374 сантиметри во периодот од 1991 до 2020 година. Снежната покривка на станицата исчезна до 31 мај, додека во референтниот период на 1 јуни таму во просек сè уште имало околу 1,5 метри снег.
Слично намалување бележи и блискиот глечер Скута во Камничко-Савињските Алпи. Тој продолжи да се намалува и годинава се раздели на неколку одделни ледени површини.
Истражувачите велат дека повлекувањето на двата глечера ги одразува пошироките промени низ Алпите, кои се загреваат два до три пати побрзо од глобалниот просек, со сè помалку снежни врнежи и порано пролетно топење.
Долгорочните набљудувања даваат важни докази за оваа трансформација. Кога во 1946 година започнале систематските мерења на глечерот Триглав, тој зафаќал приближно 14 хектари. Истражувачите неодамна анализирале и ледени јадра од глечерите Триглав и Скута и утврдиле дека мразот на длабочина поголема од еден метар е стар повеќе од 70 години, а резултатите укажуваат дека глечерите бележат негативна акумулација на мраз уште од почетокот на 1960-тите.
Повлекувањето на мразот открива и траги од многу подалечно минато. Научниците откриле субглацијални карбонатни формации на новооткриениот варовник под глечерот Триглав, стари од околу 1.000 до повеќе од 20.000 години. Некои потекнуваат од времето на последниот глацијален максимум и даваат доказ за тоа колку долго делови од планинскиот пејзаж останале заштитени под мразот.
Додека површинските глечери во Словенија продолжуваат да исчезнуваат, истражувачите сè повеќе го насочуваат вниманието кон високопланинските карстни ледени пештери. Во Словенија се познати повеќе од 200 ледени пештери, од кои некои содржат неколку метри траен мраз што зачувува информации за климата и условите во животната средина во минатото. Научниците, сепак, предупредуваат дека се намалува и пештерскиот мраз, поради што документирањето и зачувувањето на овие записи стануваат сè поитни.
