Според Законот за работни односи, едно лице вообичаено може да заснова работен однос откако ќе наполни 15 години, под услов да бидат исполнети неколку барања. Покрај согласноста од родител или законски старател, малолетникот мора да има лекарско уверение со кое се потврдува дека работата нема да ги загрози неговото здравје, безбедноста или физичкиот и психичкиот развој.
Законот ги ограничува и видовите работа што смеат да ги извршуваат малолетниците. Тие не можат да бидат ангажирани на опасни работни места, вклучително и работа со опасни машини, тешка физичка работа, работа под земја, изложеност на штетни хемикалии или други активности што би можеле негативно да влијаат врз нивната благосостојба или образование. На работодавачите им е забрането и да им одредуваат ноќна или прекувремена работа на малолетници, освен во строго утврдени околности дозволени со закон.
Во практика, тинејџерите најчесто се вработуваат во сезонскиот туризам, угостителството, трговијата, административните помошни работи, земјоделството или промотивните активности, каде што условите за работа се сметаат за соодветни на нивната возраст.
Законодавството има цел да воспостави рамнотежа меѓу можноста младите да стекнат вредно работно искуство и потребата да бидат заштитени од искористување. Првата работа може да им помогне на тинејџерите да развијат одговорност, комуникациски вештини и финансиска независност, а истовремено им обезбедува практично искуство пред да започнат универзитетско образование или целосно да влезат на пазарот на трудот.
Во исто време, трудовите инспектори редовно ги потсетуваат работодавачите дека прекршувањата поврзани со вработувањето малолетници повлекуваат значителни казни. Ангажирањето малолетни работници без потребната документација или нивното распоредување на забранети работни места може да доведе до високи парични казни и други правни последици.
Темата отвора и поширока дебата за вработувањето на младите во Србија. Додека многу родители ги поттикнуваат тинејџерите рано да стекнат работно искуство, други сметаат дека летниот распуст треба првенствено да остане период за одмор, образование и личен развој. Експертите нагласуваат дека, кога се спроведува законски и во соодветни услови, летната работа може да претставува важен прв чекор во светот на трудот, под услов образованието и благосостојбата на младите да останат приоритет.
